,,Carpe Diem''

 ,,Carpe Diem’’

Tak, jasne. Żyj chwilą - to takie proste. Nie myśl co będzie jutro – banał. Nie patrz w przeszłość - …

- Daj spokój, żyj chwilą – ktoś palnie. I to uczucie, kiedy ze wszystkich sił starasz się opanować pragnienie, walnięcia mu w twarz. Och tak ,,Carpe Diem’’. Ale chwila, kto to w ogóle wymyślił? No tak, starożytny grecki filozof. Więc pozostaje tylko jedno stwierdzenie, jedno pytanie i jedno zdanie przeczące.

Teraz na świecie jest… źle. Czy w starożytności też było tak źle? Nie, bo jeśli byłoby tak, jak teraz to nikt nie pokusiłby się o to jakże pokrzepiające stwierdzenie ,,Carpe Diem’’.

Potrafisz się postawić?

Znacie to uczucie, kiedy nie macie wyboru?

Ktoś zadaje ci pytanie, na które musisz odpowiedzieć z korzyścią dla niego. Ja tak miałam, mam i chyba będę mieć...

Umiesz postawić na swoim?



Przyjaźń

Jedni się zmienili, drudzy pozostali tacy sami. Poniekąd dlatego ich przyjaźń nie przetrwała. Jednak kiedyś była prawdziwa, a prawdziwa przyjaźń, podobnie jak miłość nie rdzewieje. I chociaż z początku wszyscy mieli podobne marzenia, pragnienia, wyznaczone drogi, to wraz z biegiem czasu dojrzeli na tyle, by móc oddzielić realię od fantastyki. Zrozumieli, że pewnych rzeczy nie uda im się osiągnąć, że one już zawsze pozostaną marzeniami. Wyłącznie marzeniami.

Coś nowego

Wiele razy myślałam, że już nic ze mnie nie będzie.

Teraz mam okazję to zmienić.

To życie mnie znudziło. Rutyna mnie znudziła. Chcę zacząć coś zupełnie nowego. Przejść o krok dalej. Czas zacząć spełniać marzenia.

Marzenia to marzenia

Zawsze zastanawiałam się czy marzenia mają rozmiar.

Wszyscy ludzie, których spotykam, mówią, że te duże marzenia są bardzo trudne do spełnienia. Bo małe marzenia łatwo jest spełnić.

Bzdura.

A nawet gdyby marzenia miały rozmiary to i tak na spełnienie wszystkich jest tylko jeden sposób. 

Trzeba chcieć. 

Świat bez wyobraźni...

Świat bez wyobraźni nie istnieje, bo to jedyna rzecz, która czyni go łatwiejszym do zniesienia.

Nikt..., a może jednak ktoś?

Oni nie wiedzą jak to jest być mną.
Nikt tego nie wie..., nikt poza mną.

Wątpię, chociaż może kiedyś znajdę kogoś komu powiem, a może nie będę musiała mu tego mówić? Może on już będzie wiedział? I to okropne słowo nikt w końcu zmieni się w ktoś. A niewiedza w wiedzę?

Może tak będzie...

Może moje dziwne wyobrażenie zmienią się w prawdę?

Może mi się uda?

Albo po prostu zostanę starą panną bez  kota?

No cóż..., na razie pozostało mi marzyć.